انگاه المیترا به سخن در امد و گفت : درباره ازدواج چه می گویی ای استاد ؟

و او پاسخ داد :

شما همراه زاده شدید و تا ابد همراه خواهید بود

هنگامی که بالهای سفید مرگ روزهاتان را پریشان می کند همراه خواهید بود .

اری شما در خاطر خاموش خداوند نیز همراه خواهید بود  .

اما در همراهی خود حد فاصل را نگاه دارید و بگذارید بادهای اسمان در میان شما برقص درایند .

به دوستم گفتم :

                      می بینی که بر بازوان او تکیه داده دیروز بر بازوان من تکیه داده بود

دوستم گفت :

                     و فردا بر بازوان من 

گفتم : 

                     ببین چگونه کنارش نشسته  دیروز اینچنین کنار من نشسته بود   

گفت :

                    فردا کنار من

 گفتم :

                    نگاه کن از جام او می نوشد دیروز از جام من می نوشید

گفت :

                    و فردا از جام من

گفتم :

                  می بینی چگونه با محبت به او خیره شده و تسلیم اوست

گفت :

                  فردا بر من خیره خواهد شد

گفتم :

                 میشنوی نجوای محبتی که بر گوشش می خواند ؟ دیروز این اواز بر گوش من نجوا می شد

 گفت :

                فردا در گوش های من

..........................................................................................................................................

انگاه گفتم :

                چقدر عجیب است

اما دوستم گفت :

                زندگی است که مردان ان را می گیرند ..... مرگ است که بر مردان غلبه می کند....

                و ابدیت است که همه را در بر می گیرد  .